Wiedza na temat materiałów uszczelniających jest niezbędna także w produkcji okien. Niewątpliwie warto pod tym względem zwrócić uwagę na firmę Remmers, która aby pomóc swoim klientom przygotowała ciekawy poradnik. Poniżej przedstawiamy kilka porad fachowców z firmy.
Elastyczne silikonowe materiały uszczelniające znaleźć można wewnątrz i na zewnątrz domu. Także w produkcji okien stosowane są one w wielu miejscach. Jako materiał do spoinowania pomiędzy szybą i konstrukcją ramy, do łączenia ościeżnic ze ścianą lub parapetem, albo do zamykania spoin między kołkami osadzającymi. Do tych zastosowań elastyczne silikony nadają się szczególnie dobrze, ponieważ oprócz ich zalet mechanicznych, jakie wykazują po umieszczeniu w spoinie, spełniają wiele wymagań istotnych w pracy z oknami drewnianymi. Wysoka odporność na promieniowanie ultrafioletowe, odporność na wietrzenie, bogata kolorystyka i łatwe stosowanie.
Masy silikonowe to produkty reagujące chemicznie, sieciujące (wulkanizujące się) do postaci miękkoelastycznej gumy. W informacjach podawanych przez producentów zawsze można znaleźć wskazówki na temat przebiegu reakcji systemu neutralnego lub opartego na kwasie octowym. Kilka innych specjalnych wariantów nie odgrywa już dzisiaj żadnej roli. Ocet reaguje jako kwas i w związku z tym jest agresywny wobec wrażliwych podłoży alkalicznych, prowadząc do strat przyczepności lub powodując zabarwienia.
O wiele bardziej bezpieczne w stosowaniu i ze względu na zakres przyczepności są silikony sieciujące neutralnie, odznaczające się dodatkowo łagodnym zapachem, dzięki czemu jest produktem bardziej przyjaznym środowisku naturalnemu i przyjemniejszym podczas stosowania. Dzięki miękkoelastycznej charakterystyce mechanicznej MultiSil nadaje się do powszechnie dziś stosowanej techniki przeszkleń bez taśmy podkładowej o podwyższonych wymaganiach w odniesieniu do wytrzymałości obciążeniowej.
Dla uzyskania optymalnych rezultatów obok zastosowania produktu o wysokiej jakości decydującym kryterium jest przygotowanie podłoża. Generalnie obowiązuje zasada, aby wszystkie podłoża metaliczne odtłuścić i oczyścić z olejów. Falce nie mogą być zakurzone, muszą być suche, a niektóre oleiste lazury ochronne lub chłonące podłoża mogą wymagać zagruntowania.
Krawędzie dociętych przeszkleń należy na krótko przed zamontowaniem w ramach przetrzeć łatwo ulatniającym się rozpuszczalnikiem (spirytusem). W przypadku późniejszego montowania okien wszelkie luźne pozostałości zapraw i tynków, kredujące powłoki malarskie z farb nie stanowią nośnego podłoża podobnie jak płyty gipsowe, dlatego należy je usunąć, albo odpowiednio przygotować.
Reguła dwóch trzecich powinna stanowić wyznacznik poprawnego wykonywania spoin łączących lub dylatacyjnych: Głębokość spoiny powinna wynosić mniej więcej 2/3 jej szerokości. Przykład: Szerokość spoiny 15 mm, maksymalna głębokość spoiny: 10 mm (15 x 2/3 = 10). Spoina nie powinna być nigdy głębsza, niż wynosi jej szerokość.
W każdym przypadku zaleca się optyczną kontrolę, czy świeżo nałożone uszczelnienie przylega szczelnie, z dobrą przyczepnością, do krawędzi spoin i czy nie zawiera pęcherzyków powietrza. Wówczas w czasie, zanim powstanie błona na powierzchni materiału (ok. 8 - 12 minut), można ją odpowiednio obrobić za pomocą odpowiednich narzędzi i środków wygładzających.
Aby zapobiec uszkodzeniom, pełnemu obciążeniu można nowo utworzoną spoinę poddawać po uzyskaniu całkowitej wytrzymałości (stwardnieniu) - zazwyczaj jest to okres 3 dni. Od tej chwili materiał jest odporny także na silne środki czyszczące, jakie wykorzystuje się na zakończenie procesu budowy.
red.
