Pomysł nie jest nowy, pierwsze konstrukcje tego typu, autorstwa firmy Pilkington powstały jeszcze w latach sześćdziesiątych. Dalsza ewolucja przeszklonych fasad zmierzała w kierunku uzyskania możliwie jednolitej szklanej powierzchni, jak najmniej przesłoniętej konstrukcją wsporczą. W ciągu kolejnych dwudziestu lat, dzięki postępowi, jaki dokonał się w technologii szkła, przy wciąż rosnących oczekiwaniach architektów, rozwinęło się wiele systemów fasadowych z punktowym mocowaniem szyb. Kilka lat temu firma Metra, uzupełniając swoją ofertę ścian osłonowych, dołączyła do grona producentów takich przeszkleń. Na bazie czterdziestoletnich światowych doświadczeń powstały dwa kompletne systemy architektoniczne: Poliedra Sky Glass 130 oraz Poliedra Sky Glass 180, w których skład wchodzi zarówno aluminiowa konstrukcja nośna jak i wszystkie elementy służące do mocowania szyby.
Do obu serii stosuje się jednakową podkonstrukcję (słupy ) oraz te same uszczelki do łączenia szyb; systemy różnią się elementami mocującymi; charakteryzują się w związku z tym różną nośnością i rozmiarami tafli szkła. Słupy aluminiowe mają kształt owalny albo dwuteowy o maksymalnym momencie bezwładności 3167 cm 4 . Owalny kształt słupa i odpowiednio wyprofilowany przekrój pozwalają na wiele kombinacji połączeń szklanych płaszczyzn przy równocześnie nieskomplikowanym montażu.
Parametry wytrzymałościowe aluminium nie są tak dobre jak stali, dlatego zamiast słupów aluminiowych można wykonać podkonstrukcję w oparciu o kształtowniki stalowe czy żebra szklane; takie rozwiązania znacznie rozszerzają możliwości projektowe i konstrukcyjne.
Poliedra Sky Glass130 jest systemem do konstrukcji fasady podpartej punktowo ze stałym mocowaniem szyby, dla mniejszych przeszkleń; maksymalny ciężar modułu wynosi 150 kg , czyli tyle, ile w tradycyjnej ścianie słupowo-ryglowej. Uchwyty szkła są pojedyncze albo podwójne, płaszczyzna fasady może być załamana tylko pod kątem 90°.
Fasada Sky Glass 180 mocowana jest uchwytami przegubowymi (od pojedynczego do poczwórnego), przeciwdziałającymi parciu i ssaniu wiatru oraz umożliwiającymi poziome i pionowe ruchy dylatacyjne szyb. Maksymalny ciężar modułu nie powinien przekroczyć 400 kg , co w praktyce oznacza możliwość zamontowania szyby zespolonej o powierzchni w granicach 8 m2 . Kąt załamania fasady jest stały i wynosi: 10°- 20°- 30°- 90°.
Projektując obiekt przyjmuje się takie same obciążenia jak w przypadku fasady i dachu o konstrukcji słupowo - ryglowej: od wiatru, a w przypadku dachów: od śniegu i ciężaru własnego, w oparciu o polskie normy. Przyjęte wartości pozwalają ustalić wielkość słupa (systemowego z aluminium, stalowego lub żebra szklanego), grubość szkła oraz ilość punktów mocowania. Podstawowa zasada przy obliczeniach jest taka, że ciężar szyby przenoszą tylko dwa skrajne (najczęściej poziome) punkty mocowania; pozostałe są dla obciążeń ruchomych.
W fasadzie z punktowym mocowaniem szyby, szkło nie jest jedynie okładziną ścienną; pełni rolę elementu konstrukcyjnego, ulegającego działaniu parcia i ssania wiatru, różnicy temperatur czy ruchów konstrukcji; dlatego stosowane tutaj szyby muszą charakteryzować się niezwykle wysoką wytrzymałością. W zależności od funkcji (np. bariera akustyczna), rozmaitych czynników zewnętrznych i gabarytów mogą być: monolityczne hartowane, klejone lub zespolone, przy czym szyba monolityczna dodatkowo poddawana jest testowi cieplnemu "Heat soak test", w celu eliminacji wadliwych tafli. Krawędzie szyb muszą być szlifowane; na styku tafli od wewnętrznej strony montowana jest bezbarwna silikonowa uszczelka o wielkości zależnej od grubości szyby, od zewnątrz połączenie krawędzi uszczelnia się silikonem neutralnym, odpornym na czynniki pogodowe.
