Mgr inż. Marek Lewandowski i firma Delta, 23.01.08 otrzymali nagrodę red. nacz. oknonet.pl „KRYSZTAŁOWY PROFIL” za odwagę i niekonwencjonalne myślenie w obszarze projektowania i wytwarzania obrabiarek oraz urządzeń technologicznych dla potrzeb producentów stolarki z PCV.
W pierwszej kolejności chciałem podziękować Państwu za wręczenie tej nagrody. Naprawdę to było dużym zaskoczeniem dla mnie, nie ukrywam. Następnie chciałbym podziękować moim najbliższym, którzy mnie wspierali oraz dwóm firmom, które są otwarte na nowe pomysły i nie przeraża ich postawienie na coś niekonwencjonalnego, coś innego. Chodzi tutaj o firmę Winkhaus i Fimtec, którym bardzo dziękuję za wsparcie i za otwartość na pewne moje pomysły. Wręczając mi nagrodę wspomniał Pan o walce z „największymi”. Ja nigdy nie odbieram tego w ten sposób, bo tak naprawdę działamy na zupełnie innej płaszczyźnie i raczej ze sobą współpracujemy niż konkurujemy.
Gdyby Pan mógł kilka słów powiedzieć o Was, w kontekście roku 2007.
Ogólnie rzecz biorąc, rok był dobry. Na pewno się zmieniła filozofia działania, doszedłem do wniosku, że wszystkiego nie można robić. Pewne rzeczy trzeba odpuścić, natomiast inne trzeba się starać robić coraz lepiej, specjalizacja jest kluczem do jakiegokolwiek sukcesu. Odzwierciedleniem tego jest współpraca z Winkhausem.
Na czym ta współpraca polega?
Winkhaus ma ciekawą koncepcję aby oprócz okuć, dostarczać również wiedzę i technologię. Między innymi urządzenia do okuwania okien. No i ja jakiś tam wkład w te urządzenia zaczynam mieć, dokładnie w głowicę wiercącą pod zawiasy do skrzydeł. Ja ją projektowałem i dla nich wykonuję. Jest montowana przy stole do okuwania skrzydeł. Natomiast w 2007 wdrożyliśmy głowicę do okuwania ram (do wiercenia otworów pod zawias ramowy). Oceniam, że jest to bardzo udany produkt i odmienny od oferowanych przez innych producentów.
Dlaczego
Pan w ogóle to robi? Jak powstał pomysł aby produkować maszyny dla branży stolarki?
Byłem parę lat temu w zupełnie innej branży, która przeżywała kryzys. Na przełomie 1999 i 2000 roku wpadłem na pomysł, aby produkować okna. Systemodawca stwierdził, że na maszyny trzeba wydać ok. 300 tysięcy, albo nie ma sensu zaczynać. Z wykształcenia jestem inżynierem mechanikiem, analizowałem ceny, konstrukcje i mechanizmy. Jestem bardziej konstruktorem, niż biznesmenem. W pewnym sensie daje mi to większą przyjemność. Zobaczyłem w tym szansę dla siebie i zaryzykowałem. Pierwszy rok był bardzo marny i ciężki. Dopiero po paru latach zaczęły pojawiać się efekty.
Co dzisiaj może Pan zaproponować producentowi i co w planach?
Przede wszystkim, to słucham klientów i ich sugestii. I od czasu do czasu podejmuję wyzwanie do tego, czego na rynku nie ma. Tak było właśnie z maszyną do badania naroży. Drugą maszyną, na którą zwracam uwagę jest automat do otworów pod zawias. Kolejną piła do listew i inne maszyny, których już nie wymienię. Generalnie próbuję wyspecjalizować się w rzeczach, których nie ma na rynku. A jeżeli są, to są sprowadzane za bardzo duże pieniądze. Mam pewne plany odnośnie obrabiarek numerycznie sterowanych, bo myślę, że jest to przyszłość. Chodzi o centrum do obróbki profili. W dalszej perspektywie planuję oczyszczarkę, ale prace są na razie na wstępnym etapie.
Bardzo dziękujemy i jeszcze raz gratulujemy nagrody.
