Problem ciężki jak ołów

Zainteresowany? Poproś o ofertę!

Dlaczego materiały dodatkowe [stabilizatory] odgrywają taką decydująca rolę dla przyszłości PVC?

Poniższy artykuł jest kolejnym głosem w dyskusji na temat ołowiu jako stabilizatora do produkcji profili. Więcej informacji można zaczerpnąć z "Zielonej Księgi PVC" opublikowanej przez komisję Unii Europejskiej.

W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że hormony są to związki zawarte w organizmie ludzkim, które pełniąc rolę "posłańca" odpowiadają między innymi za wzrost, rozrodczość i system odpornościowy. Substancje pomocnicze [dodatki] zastosowane jako stabilizatory, które są przyczyną występowania problemów: działają podobnie do hormonów, wywołując w organizmie błędne sygnały, przez co zostaje zachwiania równowaga hormonalna.

Ewentualne skutki tego działania są następujące: zmiany w organach rozrodczych i osłabienie systemu immunologicznego. Zachodzi też niebezpieczeństwo powstania raka. Wiążą się z tym również zakłócenia w zachowaniu, przede wszystkim u dzieci. Wystarczy tylko krótkotrwałe zanieczyszczenie środowiska oraz niewielka ilość toksycznych substancji, aby spowodować stałe szkody, takie jak kłopoty z rozrodczością. Szczególnie wrażliwe i narażone są dzieci w łonie matki oraz niemowlęta.

Niemieccy naukowcy obciążają odpowiedzialnością za pogorszenie się między innymi jakości plemników ludzkich stale rosnące zanieczyszczenie środowiska naturalnego materiałami oddziałującymi na hormony.

W tym też kontekście należy rozumieć nowelizację w Niemczech ustawy o zaopatrzeniu w wodę (Trinkw V 2000) z listopada 2000, która wejdzie w życie dnia 1.01.2003 roku.

Najpoważniejszą zmianą w tej ustawie jest obniżenie dopuszczalnej maksymalnej koncentracji ołowiu z 40 mikrogramów/litr (0,00004 g/l) do 10 mikrogramów/litr (0,0001 g/l).

Tak wysoka redukcja maksymalnej dopuszczalnej zawartości ołowiu w wodzie jest zgodna z zaleceniem Organizacji Zdrowia i służy przede wszystkim ochronie dzieci nienarodzonych, niemowląt i małych dzieci przed neurotoksycznymi skutkami oddziaływania ołowiu, które mogą przejawiać się w spadku poziomu inteligencji [niedoborze IQ] oraz trudnościach z nauką i kłopotach w zachowaniu.

Po kolejnych państwach również i Komisja Europejska podjęła temat i w roku 1997 zleciła pięciu europejskim instytutom badawczym analizę problemów związanych ze skutkami oddziaływania PCW na środowisko naturalne oraz związanych z tym zagrożeń dla zdrowia ludzkiego.

Sprawozdania z badań zostały zebrane w formie dokumentu (tzw. Zielonej Księgi PCW), zawierającego podstawowe zasady postępowania przez najbliższe lata, który po jednogłośnej uchwale komisarzy Europejskich w lipcu 2000 roku został udostępniony powszechnie przez internet.

Problematykę ochrony środowiska w związku wytwarzaniem PCW prowadził prof. Dr. Spillmann, rzeczoznawca, uczestniczący w unijnym programie badawczym. Z okazji konferencji prasowej posunął się do następującego stwierdzenia:

"Problem PCW bierze się nie z samego PCW, a ze stosowania substancji pomocniczych szkodliwych dla środowiska naturalnego".

Dlatego też szczególną uwagę Komisja poświęca materiałom zastępczym, których użycie zredukuje negatywny wpływ PCW na zdrowie ludzkie i środowisko naturalne w każdej fazie jego produkcji, wykorzystania i utylizacji.

W Zielonej Księdze Komisja Europejska stwierdza, że:

- większość związków kadmu została zakwalifikowana jako szkodliwa dla zdrowia, trująca lub bardzo trująca, sprzyjająca powstawaniu raka (kategoria 2)

- większość związków ołowiu, łącznie z tymi, które stosowane są w produkcji PCW, została zakwalifikowana jak niebezpieczna dla rozwoju, szkodliwa dla zdrowia i niebezpieczna dla środowiska naturalnego.

Stąd też szkody w środowisku naturalnym wywołane przez metale ciężkie, jak np. zawarte w PCW substancje pomocnicze na bazie ołowiu i kadmu, odgrywają główną rolę w dyskusji, toczącej się od końca lat 80-tych. 

Wynikiem tej dyskusji dzisiaj są następujące fakty:

- Prezydent Stanów Zjednoczonych wydaje rozporządzenie o redukcji ołowiu w przemyśle 

- Dania zabrania stosowania ołowiu i kadmu w produktach z PCW. Od 01.12.2001 zabrania się produkcji oraz importu okien i drzwi z profili ze stabilizatorem ołowiowo-kadmowym.

- Organizacja Światowego Zdrowia (WHO) żąda redukcji wykorzystywania ołowiu w przemyśle.

- Parlament Europejski żąda zakazu używania ołowiu i kadmu w produktach PCW. (Wnioski z posiedzenia Parlamentu z dnia 03.04.2001)

- Unia Europejska wprowadza od 2003 roku całkowity zakaz używania związków kadmu i ołowiu w elementach budowlanych i samochodach osobowych.

- W planach jest rozporządzenie zakazujące używania ołowiu i kadmu w elektronicznych produktach: komputerach, lodówkach, telewizorach.

Zgodnie z rozporządzeniem Unii Europejskiej 67/548/EWG większość związków kadmu i ołowiu została zakwalifikowana jako szkodliwa dla zdrowia, trująca, sprzyjająca powstawaniu raka!!

Europejski Parlament domaga się zabronienia stosowania dodatków ołowiu i kadmu w produktach PCW.

Parlament Europejski na swoim posiedzeniu 3 kwietnia 2001 nakazał Komisji Europejskiej zabronić jakiegokolwiek wykorzystywania stabilizatorów ołowiowo-kadmowych w przemyśle. Te rozporządzenie Parlamentu bazuje na dokumencie Komisji Europejskiej ds. Ochrony Środowiska z lipca 2000 roku - Zielona Księga PCW. Tematem, jak już mówiliśmy, Zielonej Księgi PCW są wyniki badań pięciu europejskich instytutów badawczych na temat problemów rozwoju i wykorzystania PCW, jego wpływu na zdrowie ludzi i środowisko naturalne. Okazuje się, że problemem nie jest samo czyste PCW, a raczej dodatki używane przy produkcji różnych z niego wyrobów (np. wykorzystywanie ołowiu i kadmu przy produkcji profili okiennych).

Dlatego Parlament Europejski żąda zabronienia używania problematycznych pierwiastków: ołowiu i kadmu, a nie samego PCW, które w odpowiedni sposób wytwarzane jest całkowicie nieszkodliwe. Dlatego też szczególną uwagę Komisja Europejska poświęca materiałom zastępczym, które sprawiają, że negatywny wpływ na zdrowie ludzkie i środowisko naturalne w każdej fazie zostanie zdecydowanie zredukowany. 

Gdzie , tak naprawdę powstaje problem i jaka jest jego skala ?

PCW jest termoplastycznym tworzywem, którego wykorzystanie przy produkcji profili okiennych jest możliwe tylko przy zastosowaniu odpowiednich stabilizatorów. Samo PCW jest mało stabilne i szybko starzeje się pod wpływem temperatury i warunków atmosferycznych. Stabilizacja materiału profili okiennych jest możliwa przy zastosowaniu dodatków, które zawierają ołów i kadm albo wapń i cynk. Stosowanie niebezpiecznych dla ludzi i środowiska związków kadmu i ołowiu wywołuje dzisiaj krytykę producentów profili okiennych z PCW w Europie, choć fakty przedstawiają się następująco: stabilizatory na bazie kadmu przestały być właściwie wykorzystywane na początku lat 90-tych, a stabilizatory ołowiowe istnieją w przemyśle niestety do dzisiaj. Z przedstawionego niżej zestawienia wynika ile czystego ołowiu wprowadzane jest do środowiska wraz z produkcją ram okiennych.

 
Receptura na profile stabilizowane ołowiem:

 Udział stabilizatora
 5,3%
 Fosforyn ołowiu
Stearynian ołowiu
Środki antyadhezyjne
3,0%
0,8%
1,5%
 Czysty ołów
 2,2%

Zawartość ołowiu w oknie wykonanym z profili stabilizowanych ołowiem:

1 metr obwodu waży:   
Listwa przyszybowa
Skrzydło
Ościeżnica
210g
1600g
1 400g
 Razem  3210

Jeżeli każdy profil PVC stabilizowany ołowiem zawiera 2,2 % wagowo czystego ołowiu to w 1 metrze obwodu jest aż 70 g czystego ołowiu. Dalej licząc:

- okno typowe (031) - 320 g /czystego ołowiu/
- okno typowe (034) - 410 g /czystego ołowiu/
- okno typowe (0B4) - 430 g /czystego ołowiu/

To proste wyliczenie uzmysławia nam skalę problemu z jakim będziemy mieli do czynienia chcąc zutylizować wyroby wytworzone z użyciem stabilizatorów ołowiowych.

Bądź, co bądź obecne zasoby PCW w Europie zawierają ponad 1 mln. ton metali toksycznych, które mogłyby być biologicznie rozłożone przez okres kolejnych 100 lat (WWF-Statement z Przesłuchania UE z 23.10.2000 w Brukseli).

Nadchodzi moment całkowitego zakazu stosowania dodatków ołowiu.

Data zakazu użycia środka dodatkowego wciąż budzi kontrowersje. Jeszcze przed opublikowaniem przez Komisję Europejską Zielonej Księgi PCW europejski przemysł PCW dobrowolnie zobowiązał się do zmniejszenia zużycia stabilizatorów ołowiowych ze 120 tysięcy ton w roku 1999 na 80 tys. ton w roku 2010.

Parlament Europejski uchwalił w rezolucji z 03.04.2001:" …uważa, że samoograniczenia przemysłu PCW, choć interesujące i godne pochwały, nie wystarczą, by zapobiec rozprzestrzenianiu takich niebezpiecznych substancji, jak kadm i ołów zarówno w środowisku naturalnym, jak i przede wszystkim w miejscach pracy…" "… za konieczne uważa zatem wprowadzenie na poziomie Wspólnoty prawnych regulacji ustanawiających stopniowe wycofanie z użycia stabilizatorów kadmowych i ołowiowych, a także zakazu importu z krajów trzecich produktów PCW zawierających te składniki…" "… Wzywa Komisję do wprowadzenia zmian w wytycznych 76/769/EWG w celu zakazania użycia stabilizatorów kadmowych i ołowiowych przy produkcji PCW. 

Stabilizatory wapniowo-cynkowe w profilach okiennych PCW

Obecnie jedyną zalecaną w Zielonej Księdze Komisji UE alternatywą dla problematycznych stabilizatorów ołowiowych i kadmowych są stabilizatory wapniowo-cynkowe. Idealne połączenie pierwiastków wapń i cynk zostało wyraźnie zakwalifikowane jako nieszkodliwe.

PVC przyszłości powinno zawierać zgodnie z zaleceniami Komisji Europejskiej tylko te dodatki, które są nieszkodliwe dla zdrowia i nie obciążają środowiska naturalnego. PCW samo w sobie nie jest obciążeniem dla środowiska a jedynie dodatki używane podczas produkcji są niebezpieczne. Dlatego Parlament Europejski zobligował Komisję Europejską do wydania orzeczenia o zaprzestaniu stosowania stabilizatorów na bazie ołowiu i kadmu. Jako substytut całkowicie bezpieczny dla ludzi i środowiska Komisja proponuje wapń i cynk. 

Oba pierwiastki wykorzystywane są w życiu codziennym przez człowieka. 

Wapń - jest budulcem naszych kości i zębów, jest ważny dla wzrostu i stabilności układu kostnego.

Cynk - jest elementem ważnych enzymów i w istotnych procesach przemiany materii konieczny dla życia ludzi, roślin i mikroorganizmów. Człowiek musi codziennie przyjmować 10-20 mg cynku. Jest niezbędny dla wzrostu, rozwoju i rozmnażania się człowieka. Stosuje się go w leczeniu uszkodzeń skóry i objawów przeziębienia.

Biorąc choćby tylko to pod uwagę wydaje się, że profile okienne powinny być produkowane przy użyciu stabilizatora wapniowo-cynkowego.



Zainteresowany? Poproś o ofertę!