Zmiany w normie – 1279 w nowym wydaniu

Zainteresowany? Poproś o ofertę!

Norma EN 1279-4:2018, która niedawno zastąpiła normę EN 1279-4:2014, to dokument określający wymagania i opisujący metody badania komponentów uszczelniających krawędź i elementów wstawianych do szyb. 


Wraz z końcem sierpnia 2018 roku, wycofane zostały poprzednie wersje normy 1279. Części 1, 2, 3, 4 oraz 6 pozostawały aktualne w ocenie zgodności do 31 stycznia 2019. Zgodnie z tym – formalnie od 1 lutego – dla wszystkich wymienionych części obowiązuje już nowe wydanie 1279:2018-08. 

Wielu producentów szyb zespolonych jest jednak zdezorientowanych i nie wie, jakich zmian powinno dokonać w swoim systemie zakładowej kontroli produkcji. Sytuację komplikują dwa fakty:

1. W obecnej chwili norma dostępna jest jedynie w języku angielskim.
2. Zgodnie z komunikatem prezesa PKN z dnia 1 stycznia 2019, PN-EN 1279-5+A2:2011 pozostaje aktualna w ocenie zgodności do 30 kwietnia 2020.

O ile problem wymieniony w punkcie pierwszym można uznać za mniej istotny, o tyle punkt drugi jest źródłem nieporozumień. Wspomniany termin 30 kwietnia 2020 oznacza, że pomimo publikacji PN-EN 1279-5:2018-08, do końca kwietnia przyszłego roku producent dokonuje oceny zgodności na podstawie poprzedniej – nadal obowiązującej wersji. 

W punkcie 2 wspomnianej części znajdziemy powołania normatywne, czyli wykaz dokumentów, niezbędnych do stosowania w ocenie zgodności. W przypadku powołań datowanych (czyli wskazujących na konkretne wydania) stosuje się cytowany dokument. W praktyce oznacza to, że dokonując oceny zgodności nadal na podstawie PN-EN 1279-5+A2:2011, dokumentem, w oparciu o który prowadzona jest zakładowa kontrola produkcji, pozostaje PN-EN 1279-6:2004 – pomimo że po 31 stycznia 2019 formalnie zastąpiła ją wersja PN-EN 1279-6:2018-8. 

Co to oznacza w praktyce? Zakładowa kontrola produkcji może być nadal prowadzona według poprzedniej wersji 1979-6:2004 i nie może być to uznawane za błąd. Producent ma jednak możliwość wdrożenia 1279-6:2018, choć w takiej sytuacji, teoretycznie, powinny być prowadzone równolegle dwie księgi, dla obu wydań – opublikowanego (2018) oraz powołanego (2004). W istocie rzeczy zmiany wprowadzone w nowym wydaniu części 6 nie są aż tak wielkie – doprecyzowują na przykład metody badań materiałów. 

Największe zmiany wprowadza część 4: „Metody badania fizycznych właściwości komponentów uszczelnień obrzeży i elementów wstawianych do szyb”. Już sam tytuł wskazuje, że zakres badań został rozszerzony, dotąd bowiem część 4 skupiała się jedynie na uszczelniaczach. 

Jakie najważniejsze zmiany dotkną producentów komponentów?


» Masy uszczelniające

Producenci będą zobowiązani do dokonania analizy chemicznej masy (tzw. fingerprint), aby instytuty badawcze miały pewność, że produkt rzeczywiście pochodzi od tego producenta. Producent nie będzie mógł dowolnie zmieniać receptury materiału. Zmianie ulegają również warunki testów starzenia uszczelniaczy, w szczególności odporności na UV.

Komentarz: w potocznych opiniach pojawiających się na rynku, niektórzy z producentów oferują produkty o zróżnicowanym składzie (w domyśle jakości) w zależności od tego na jaki rynek (lub do jakiego odbiorcy) są one przeznaczone. Nowa norma ma ukrócić tego typu praktyki/spekulacje.

» Sito molekularne

Podobnie jak w przypadku mas uszczelniających, producenci będą musieli wykonać testy, które umożliwią identyfikację produktu (testy XRF i XRD). Producent będzie również zobowiązany, do podania szeregu dokładniejszych informacji. Dla przykładu: wzór formularza Quality Control zamieszczony w normie przewiduje m.in. podanie gęstości usypowej materiału. Definiowane są również parametry graniczne, które spełniać musi sito dopuszczone do zastosowania. Początkowa wilgotność poza opakowaniem jest zdefiniowana jako nie więcej niż 1,7% (mierzone w temperaturze 540 stopni Celsjusza). Ponieważ dokładnie zdefiniowana została metoda badania Delta T, a producent zobowiązany będzie do dostarczania wykresów korelacji pomiędzy Delta T a AWAC (zdolnością adsorpcji wody) i LOI (stratami w prażeniu), łatwiej będzie określić na etapie zakładowej kontroli jakości, czy badany materiał spełnia parametry, które umożliwiają jego zastosowanie do produkcji szyb zespolonych.

Komentarz: proces dostosowywania się przez producentów komponentów do wymagań przewidzianych w nowym wydaniu normy zajmie trochę czasu. Wynika to nie tylko z samej czasochłonności badań, ale również z dużego obłożenia instytutów badawczych. Nie jest również pewna ostateczne data harmonizacji nowego wydania 1279:5 – niemniej każdy z producentów szyb zespolonych powinien zaznajomić się z nadchodzącymi zmianami. 


Autor tekstu: Artur Rumian, ekspert INTech
#masy_uszczelniajace, #profile_dystanowe, #szyby_zespolone

Zainteresowany? Poproś o ofertę!



Realizacja PRESS GLASS: Royal Papworth Hospital – nowy projekt w Cambridge

Realizacja PRESS GLASS: Royal Papworth Hospital – nowy projekt w Cambridge

Cambridge Biomedical Campus ma ambicję stać się jednym...

Kompletne linie do produkcji szyb zespolonych marki TENON

Kompletne linie do produkcji szyb zespolonych marki TENON

TENON został założony w roku 1988 w Chinach i od...

Amplus poszerza asortyment matowych folii szronionych

Amplus poszerza asortyment matowych folii szronionych

Coraz bardziej popularne stają się folie matowe z tzw....

Międzykulturowy Pilkington

Międzykulturowy Pilkington

Michel Knepper z Niemiec, Chihab-Dine Ben Taya z Maroka i...



» Więcej na subportalu szkło